بی هویتی روزها و غروب تنها جمعه:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «هویت موقعیتی» وجود دارد که در آن بخش بزرگی از حس خودمان را از فعالیتها و روابط روزمره میگیریم. با حذف یک فرد کلیدی، این چارچوب فرو میریزد و زمان، تهی و بینظم به نظر میرسد. غروب جمعه، که نماد پایان هفته و اجتماع است، به تنهاییِ مطلق تبدیل میشود. آیا این تهیشدن زمان، بازتابی از فروپاشی «خود» است؟
راهکار:
این حسِ متمرکز بر یک زمان خاص (غروب جمعه) را میتوان به یک آیین شخصی تبدیل کرد؛ مثلاً هر جمعه در آن زمان خاص یک کار خلاقانه کوچک انجام دهید تا بار معنایی آن لحظه را تغییر دهید.