تنهایی در کودکی

بچه که بودم از عصر ها بدم میومد ،
ناهار که میخوردیم همه عادت داشتن میخوابیدن ُ من تنهاترین کودڪ ِجهان میشدم .
بدون ِهمبازی ،
بدون ِتفریح ،
بدون ِدلخوشی ،
بدون ِهمصبحت ،
ساکت ِساکت .
زندگیم مثل ِعصرهایِ بچگیم شده : )️

کسی نبود و ما آرزومون این شد که بزرگ شیم.🚯️