کتاب به جای دوست

دوستان کودکی من: کتاب و مادر (به نقل از داستایفسکی):

تحقیقات عصب‌شناسی نشان داده که خواندن رمان‌های بلند، شبکه عصبی مشابه تعامل با دوستان واقعی را فعال می‌کند. یعنی مغز ما کتاب‌ها را مثل هم‌صحبت‌های زنده پردازش می‌کند! داستایفسکی با خلق شخصیت‌های پیچیده، عمیق‌ترین گفتگوهای درونی را به ما هدیه داد. آیا شما هم تجربه کرده‌اید که یک کتاب به اندازه یک دوست واقعی برایتان مهم بوده؟

راهکار:

این حس تنهایی رو میشه از زاویه‌ای دیگه دید: شاید انتخاب آگاهانه‌ای بوده برای عمیق‌تر شدن. داستایفسکی خودش در تنهایی شخصیت‌هایش را خلق می‌کرد؛ انگار که کتاب‌ها همدم‌هایی هستند که می‌توانی بی‌پرده باشان حرف بزنی.