ترس از تنهایی و حرف زدن با آینه:
در روانشناسی، پدیدهای به نام 'انزوای ادراک شده' وجود دارد که احساس تنهاییِ فرد را مستقل از تعداد روابطش بررسی میکند. تحقیقات نشان میدهد این احساس، فعالیت عصبی در مناطق مغزی مرتبط با درد فیزیکی را فعال میکند. گویی مغز، طرد اجتماعی را به مثابه یک تهدید برای بقا تفسیر میکند. آیا این مکانیسم بقا، در عصر شبکههای اجتماعی معکوس عمل کرده و باعث تشدید این ترس شده؟
راهکار:
این جمله یک تصویر قدرتمند از ترس عمیق از انزوا ارائه میدهد. شاید بتوان آن را اینگونه بازنویسی کرد: گاهی ما از سکوت نمیترسیم، از این میترسیم که حتی انعکاس صدای خودمان هم پاسخی برایمان نداشته باشد. این بازنویسی، ترس از نادیده گرفته شدنِ مطلق را پررنگتر میکند.