نیاز به آغوش در سکوت؛ چرا گاهی گریه نمیکنیم؟:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد آغوش ۲۰ ثانیهای باعث ترشح اکسی توسین شده و سطح کورتیزول (هورمون استرس) را تا ۳۰٪ کاهش میدهد. نکتهی جالب: مغز ما گاهی برای جلوگیری از فروپاشی، مسیر گریه را میبندد اما هنوز به تماس فیزیکی نیاز دارد. این تضاد بین بدن و احساس، درون ما یک جنگ خاموش است. آیا تا به حال برایتان پیش آمده که یک آغوش، گریهای را که نمیآمد آزاد کند؟
راهکار:
گاهی قویترین آدمها هم نیاز به آغوش دارند؛ این ضعف نیست، نشانه انسان بودن است. شاید یک آغوش ساده، بیش از هزار کلمه بتواند التیامبخش باشد.