تنهایی با موزیک

چرا پلی‌لیستت از آدم‌ها اولویت‌تر است؟:

مغز هنگام شنیدن موسیقی دوپامین ترشح می‌کند، اما نکته عجیب‌تر این است که پلی‌لیست شخصی مثل یک بایگانی هیجانی عمل می‌کند: آهنگ‌ها خاطرات را با جزئیات حسی ذخیره می‌کنند و با هر پخش، همان مسیرهای عصبی اولیه فعال می‌شوند. به همین دلیل بعد از دلخوری یا تنهایی، آدم‌ها ناخودآگاه به آهنگ‌های غمگین پناه می‌برند؛ چون مغز غمِ قابل‌پیش‌بینی را به آشوبِ غیرقابل‌پیش‌بینی آدم‌ها ترجیح می‌دهد.

راهکار:

پلی‌لیست تنها رابطه‌ای است که دکمه‌ی Skip دارد و هیچ‌وقت غیبت نمی‌زند؛ شاید اولویت دادن به آن نه فرار از آدم‌ها، بلکه بازیافتن کنترل حسی است.