چرا دروغگوها از دروغ متنفرند؟:
در روانشناسی به این پدیده «ناهماهنگی شناختی» میگویند: وقتی رفتار و باور آدم در تضاد است، مغز برای کاهش اضطراب، واقعیت را تحریف میکند. مثلاً دروغگویی که از دروغ متنفر است، احتمالاً دروغهایش را «ضرورت» یا «شوخی» مینامد. جالب اینجاست که مغز ما دروغهای خودمان را راحتتر از دروغ دیگران توجیه میکند. چه فرقی بین «دروغ سفید» و «دروغ سیاه» از نگاه شما وجود دارد؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک تناقض روانی میآید: «ناهماهنگی شناختی». وقتی کسی دروغ میگوید ولی از دروغ بیزار است، ذهنش برای کاهش تنش، یا دروغ را توجیه میکند یا دیگران را متهم. شاید ریشهاش ترس از کشف شدن باشد نه نفرت واقعی.