درس بزرگ طبیعت: هنر فراموشی و رهایی:
مغز در فضاهای سبز بهدلیل پدیده «شیفتگی نرم» (Soft Fascination)، از حالت پیشفرض نشخوار ذهنی خارج میشود. کاهش کورتیزول ناشی از آن، پنجرهای برای بازنویسی خاطرات هنگام یادآوری باز میکند؛ یعنی طبیعت مثل یک ویرایشگر نامرئی، سطرهای دردناک را کمرنگ میکند. جالب اینجاست که درختان با آزادسازی فیتونسیدها، سلولهای ایمنی ضداسترس را هم فعال میکنند. آیا بهترین «حذف خاطره» همان قدم زدن زیر باران نبود؟
راهکار:
طبیعت نه «فراموشی» که «دگرگونی» حافظه را میآموزد. برگها پوسیده و به خاک تبدیل میشوند، نه اینکه ناپدید شوند. خاطرات هم میتوانند به بستری برای رشد تبدیل شوند، اگر مانند طبیعت از نو پردازششان کنیم.