وقتی عشق همهچیز را نادیده میگیرد:
در روانشناسی، این حالت «تنگنظری توجهی» نام دارد، جایی که مغز بهطور انتخابی همهی محرکهای محیطی را بهنفع یک نقطهی کانونی شدید—در اینجا معشوق—فیلتر میکند. این مکانیسم بقا همان است که یک مادر را قادر میسازد در میان شلوغی، گریهی کودکش را تشخیص دهد. آیا این تمرکز افراطی، در نهایت یک موهبت است یا یک محدودیت؟
راهکار:
این تمرکز مطلق را میتوان به یک تمرین خلاقانه تبدیل کرد: سعی کن برای یک روز کامل، هر چیزی که میبینی را از دریچهی صفات معشوقت توصیف کنی.