در شلوغی تنها او را میبینم: راز نگاه عاشق:
مغز انسان در هر لحظه با بمبارانی از محرکها روبروست، اما «توجه انتخابی» مثل نورافکن، فقط یک هدف را روشن میکند. پژوهشها نشان میدهند وقتی به شدت عاشقیم، آمیگدال و دوپامین چنان مدار نگاه را تسخیر میکنند که چهرههای دیگر به سطح «نویز پسزمینه» سقوط میکنند. در واقع شما دروغ نمیگویید، مغزتان واقعاً آن جمعیت را پردازش نمیکند. حالا سؤال اینجاست: اگر توجه کاملاً آنلاین باشد، آیا عشق یک «توهم انتخابی» سودمند نیست؟
راهکار:
در روانشناسی به این پدیده «اثر کوکتل پارتی» میگویند: مغز شما صداها و چهرههای مزاحم را فیلتر و تنها سیگنال معشوق را تقویت میکند. جالب است بدانید در اسکنهای مغزی، وقتی عاشقها به تصویر معشوق نگاه میکنند، قشر بینایی مرتبط با چهرههای دیگر تقریباً غیرفعال میشود. یعنی واقعاً آنها را نمیبینند، نه از روی تعارف!