تماشای غریبه شدن: آخرین نگاه به رابطهای که رنگ باخت:
در روانشناسی به این پدیده «فاصلهگیری هیجانی تدریجی» میگویند: مغز برای محافظت از خود، احساسات را کمرنگ میکند. جالب است که دقیقاً در لحظهای که میگوییم «دارم میبینم که غریبه میشوی»، هنوز دلبستگی هست - چون ناظر بودن یعنی هنوز اهمیت میدهی. اما بهمحض قطع تماشا، روند تکمیل میشود. سوال: آیا تا به حال برایت پیش آمده که خودت را در نقش «کسی که غریبه میشود» ببینی؟
راهکار:
این حس رو میشه از زاویهٔ «آیین وداع» دید: بعضی جداییها نه تلخ، که لازمهی رشدند. شاید اون لحظه تماشا، در واقع آخرین درس محبت بیچشمداشت بود.