یادش بخیر؛ تلخترین جمله یک زندگی:
در روانشناسی، نوستالژی فقط دلتنگی نیست؛ مغز خاطرات قدیمی را با حس امنیت و معنا گره میزند. پژوهشها نشان داده نوستالژی تداوم هویت و پیوند اجتماعی را تقویت میکند؛ بنابراین «یادش بخیر» همزمان گرم و تلخ است چون گذشته را نه بهعنوان واقعیت، بلکه بهعنوان منبع معنا بازسازی میکنیم. تلخیاش از دست رفتن خاطره نیست، از قابل تکرار نبودن آن است.
راهکار:
«یادش بخیر» اعتراف به این است که بخشی از ما در زمان دیگری جا مانده؛ اما همان بخشِ بهظاهر جا مانده، در تصمیمهای امروز فعال است. تلخی جمله از نبودِ گذشته نیست، از این است که گذشته هنوز در ما حضور دارد و قابل بازگشت نیست.