تلخترین درد؛ گریه مادر و حسرت پدر:
مطالعات علوم اعصاب نشان میدهد تماشای رنج والدین، نواحی اینسولا و کمربند قدامی مغز را فعال میکند؛ همان مناطقی که در درد فیزیکی روشن میشوند. به همین دلیل «گریه مادر» فقط یک تصویر عاطفی نیست، یک درد واقعی در بدن فرزند است. در فرهنگهای شرقی این درد با «حیثیت خانوادگی» گره میخورد و به حسرت پدر رنگ گناه میدهد. آیا این حس، فرزند را مسئولتر میکند یا فلج؟
راهکار:
تلخی این جمله از جنس «حس گناه پیشگیرانه» است: ذهن قبل از وقوع فقدان، خودش را تنبیه میکند تا شاید آماده شود. در واقع گریه مادر و حسرت پدر بیش از آنکه درباره گذشته باشد، درباره آیندهای است که هنوز نرسیده؛ و همین نشان میدهد هنوز فرصت برای ساختن خاطرههای تازه وجود دارد.