تلخ ترین صفحه تاریخ

ما تلخ‌ترین صفحه تاریخ جهانیم | رنج جمعی و بازنویسی سرنوشت:

تحقیقات حافظه جمعی نشان می‌دهد ملت‌هایی که فاجعه را در روایت ملی خود برجسته می‌کنند (مثل لهستان یا ارمنستان)، اغلب انسجام اجتماعی و تاب‌آوری بیشتری دارند. به‌عبارتی، «تلخ‌ترین صفحه» اگر درست روایت شود، می‌تواند به پایدارترین اسطوره‌ی مقاومت تبدیل شود. آیا تاریخ تلخ یک ملت، گاهی تغییرناپذیرترین برند هویتی آن نیست؟

راهکار:

این نگاه تلخ می‌تواند طلسم وارونه‌ای باشد: ملت‌هایی که رنج را در هویت خود حک کرده‌اند، گاهی از همان درد به‌عنوان موتور محرکه تغییر استفاده می‌کنند. آیا می‌توان این صفحه را نه پایان، که مقدمه‌ای برای بازنویسی خواند؟