تلخترین صفحه تاریخ؛ بیتی از حسین زاهدیان:
آیا میدونستی مغز انسان تمایل داره تجربههای منفی رو بزرگتر از حد واقعی ببینه؟ پدیدهای به نام «سوگیری منفیگرایی» باعث میشه ما دردهای جمعی رو شدیدتر از نسلهای گذشته حس کنیم، درحالیکه از نظر آماری خشونت و فقر در طول تاریخ کاهش داشته. آیا واقعاً ما تلخترینیم یا فقط بهتر تلخیها رو به یاد میسپاریم؟
راهکار:
بیآنکه بخواهی تسلیت بگویی، این بیت رو میشه از زاویهٔ دیگه نگاه کرد: هر نسلی فکر میکنه تلخترین صفحهٔ تاریخ رو زندگی میکنه، ولی بعدها همون صفحهها تبدیل به درسهای عبرتانگیز میشن. شاید تلخی امروز، طعم فردای آگاهی باشه.