عشق: بینهایت یا تلف کردن وقت؟:
آیا میدانستید که طبق تخمین ستارهشناسان، تعداد کل ستارههای جهان قابل مشاهده حدود ۲۰۰ میلیارد میلیارد است؟ اگر هر ثانیه یک ستاره بشمارید، بیش از ۱۰۰ هزار سال طول میکشد تا فقط ستارههای کهکشان خودمان را شمارش کنید. حالا به عشق فکر کنید: مغز ما در عاشقی همان مدارهای اعتیاد را فعال میکند و دوپامین ترشح میکند. شاید «تلف کردن وقت» دقیقاً همان مکانیسمی باشد که ما را به دنبال لذتهای بیپایان میکشاند. آیا حاضرید این «تلف کردن» را با هیچ چیز عوض کنید؟
راهکار:
این دیالوگ نگاهی طنزآمیز به عشق دارد و نشان میدهد که دیدگاهها میتوانند کاملاً متضاد باشند. اگر بخواهیم از زاویهای دیگر نگاه کنیم، شاید «تلف کردن وقت» در عشق همان لذت بردن از لحظاتی است که به حساب زمان نمیآید. سوال واقعی این نیست که عشق ارزش وقت گذاشتن دارد یا نه، بلکه این است که آیا حاضریم زمان را برای چیزی خرج کنیم که تعریفش را خودمان میسازیم؟