عشق به اندازه ستاره ها

عشق یعنی شمردن ستاره‌ها یا تلف کردن وقت؟:

تو کل آسمون شب با چشم غیرمسلح فقط حدود ۹٬۰۰۰ ستاره دیده می‌شه؛ ولی همین الان، تخمین زده می‌شه ۲۰۰ میلیارد میلیارد ستاره در جهان قابل مشاهده وجود داره. شمردنشون با سرعت یکی در ثانیه، چند برابر عمر کیهان وقت می‌خواد. جالب‌تر: چون جهان در حال انبساطه، هر لحظه ستاره‌هایی از افق دید ما خارج می‌شن، پس مرز بین «بی‌نهایت» و «تلف کردن وقت» خودش یه نسبیته؛ عشق هم شاید همینه.

راهکار:

این دیالوگ پارادوکس عشق رو بامزه می‌گه: اگه عشق بی‌نهایته، پس تلف‌کردن وقت هم جزئی از همون بی‌نهایته. می‌تونی ادامه‌اش بدی: «یعنی هر دقیقه‌اش یه ستاره‌ست که فقط واسه ما می‌درخشه» — نگاه رو از اتلاف به معناداری می‌چرخونه.