دعای خوب شدن اوضاع؛ خوبِ خوبِ خوب:
در آزمایشهای عصبشناسی، دعا و نیایشِ همراه با امید، فعالیت قشر پیشپیشانی را بالا میبرد و ترشح کورتیزول را کم میکند؛ یعنی مغز واژههای «بشود، برسد، خوب شود» را مثل یک نقشهی آینده پردازش میکند. تکرار سهبارهی «خوب» یک الگوی ریتمیک میسازد که توجه را از نگرانی به انتظار مثبت تغییر میدهد.
راهکار:
این جمله را میشود مثل یک مانترای شخصی دید: در روانشناسی، تکرار عبارت مثبت با ریتم مشخص، آمیگدال را آرام میکند و ذهن را از حالت تهدید به حالت امکان میبرد. «خوبِ خوبِ خوب» یعنی مغز اجازه پیدا میکند تصویر بهتری از آینده بسازد.