تضاد عجیب: تلاش برای زندگی و آرزوی پایان همزمان:
در روانشناسی وجودی به این حالت «خستگی وجودی» میگویند؛ جایی که فرد همزمان به زندگیاش شکل میدهد و آرزوی نابودی میکند. جالب است که همین پارادوکس در اساطیر هم تکرار شده: سیزیف که سنگ را بالا میبرد ولی میداند دوباره پایین میافتد. آیا این حس در شما هم گاهی بیدار میشود؟
راهکار:
این پارادوکس، همان «نیروی مرگ» در برابر «نیروی زندگی» در نظریه فروید است. اما اگر این حس مداوم شده، میتواند نشانهای از فرسودگی یا افسردگی باشد. پیشنهاد میکنم با یک روانشناس دربارهاش صحبت کنید – نه برای قضاوت، برای درک بهتر.