پذیرش عشق یک طرفه و رها کردن:
مغز شما هنگام عشق یکطرفه، همان اکسیتوسین و دوپامین را ترشح میکند که در عشق دوطرفه آزاد میکند. یعنی از نظر شیمیایی، عشق شما واقعی است، حتی اگر طرف مقابل هیچ حسی نداشته باشد. این عدم تقارن، ریشه در تکامل دارد: وابستگی یکطرفه گاهی برای بقا مفید بوده. حالا سوال: چطور این مدار عصبی را بازبرنامهریزی کنیم؟
راهکار:
این متن انگار از تلاش بینتیجه در عشق میگوید. یک نگاه دیگر: شاید این افراد «برای ما نبودن»شان، نه کمبود ما، که مسیر زندگیشان است. هر عشقی که تجربه میکنی، حتی یکطرفه، نقشهای از خواستههای عمیق توست. استفادهاش کن برای شناخت بهتر خودت، نه غصه خوردن.