سکوت خدا؛ عشقی فراتر از کلمات:
جالب است بدانید در عصبشناسی، سکوت باعث فعالشدن «شبکه حالت پیشفرض» مغز میشود که با خوداندیشی و ارتباط با امر متعالی پیوند دارد. در متون عرفانی هم «سکوت خدا» نه نشانهی غیبت، که دعوتی برای شنیدن صدای درون است. با این حساب، آیا سکوتِ معشوق همیشه بیتوجهی است یا نوعی از عشقِ عمیقتر؟
راهکار:
در روانشناسی، سکوتِ طرفِ مقابل گاهی نشانهی پذیرش عمیق و فضاسازی برای ابرازِ بیشترِ احساسات است. این جمله را میتوان به رابطهی انسان و خدا تعمیم داد؛ سکوتِ خدا نه نادیدهگرفتن، که بستری برای خودآگاهی و تمرینِ بندگیِ بیچشمداشت است.