تکیه کردن به افراد اشتباه

چرا هر کسی لایق تکیه کردن نیست؟:

پارادوکس اعتماد: مغز برای کاهش بار شناختی، بخشی از تنظیم هیجانی را به تکیه‌گاه بیرونی می‌سپارد؛ وقتی آن تکیه‌گاه فرو می‌ریزد، فقط انتظار نیست که آسیب می‌بیند، بخشی از سیستم تنظیم هیجان هم فرو می‌پاشد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند خیانت به اعتماد در مغز شبیه درد اجتماعی پردازش می‌شود.

راهکار:

دیوار ساختن با آجرهای یک‌شکل شروع می‌شود؛ آدم‌هایی که نقش تکیه‌گاه دارند، نه فقط کنارت می‌ایستند، بلکه وقتی فشار زیاد می‌شود ترک نمی‌خورند. تجربه‌ی تکیه‌ی اشتباه، معیار خوبی برای شناخت «آجرِ لایق» است.