جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

تکیه گاه اشتباه

3 پست
متن های تکیه گاه اشتباه / بهترین متن تکیه گاه اشتباه [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
خوبه آدم تکیه گاه داشته باشه،ولی مواظب باش بعضی وقتا بعضی تکیه گاه ها باعث سقوط خودت میشن 😔️
4.3
روانشناسی فلسفی سقوط از اعتماد وابستگی خطرناک تکیه گاه اشتباه
در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «ناتوانی آموخته‌شده»...

مراقب تکیه‌گاه‌های اشتباه باش:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «ناتوانی آموخته‌شده» وجود دارد: وقتی فرد آنقدر به یک تکیه‌گاه عادت می‌کند که حتی توان ایستادن روی پای خود را از دست می‌دهد. جالب اینجاست که گاهی همان تکیه‌گاه، عامل اصلی سقوط می‌شود، چون اعتماد را به اعتیاد تبدیل می‌کند. تا حالا شده تکیه‌گاهت ناگهان از زیر پایت کشیده شود؟

راهکار:

گاهی تکیه‌گاه‌های اشتباه مثل شن روان هستند؛ هرچه بیشتر بهشون فشار بیاری، عمیق‌تر فرو می‌ری. شاید بهتره قبل از تکیه کردن، استحکام اون رو آزمایش کنی.

اول اطمینان کن که نمیریزد
بعدتکیه کن
هرکسی تکیه گاه نمیشود...
بفرست واسه اونی که اعتماد کردی بهش و تهش زد زیر همه قول و قراراش️
3.7
خیانت غمگین اعتماد به دیگران تکیه گاه اشتباه خیانت در عشق شکستن قول و قرار
تحقیقات نشان میدهد مغز انسان خیانت را مانند درد فی...

تکیه گاه اشتباه و خیانت در اعتماد:

تحقیقات نشان میدهد مغز انسان خیانت را مانند درد فیزیکی پردازش میکند. وقتی کسی به اعتماد شما خیانت میکند، همان نواحی مغز فعال میشوند که هنگام سوختگی یا ضربه. این یعنی خیانت یک زخم واقعی بر ذهن است. آیا تا به حال فکر کردهاید چرا بعضی خیانت‌ها سال‌ها در ذهن میمانند؟

راهکار:

این جمله یادآور یک حقیقت روانشناختی است: ما معمولاً کسانی را که به ما خیانت میکنند، بیش از حد قضاوت نمیکنیم، بلکه در انتخاب خود برای اعتماد اشتباه کردهایم. شاید بهتر باشد به جای سرزنش دیگران، روی الگوهای اعتماد خود کار کنیم.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
سلامتی اونایی که
موندن زیر آواری که
یه روزی محکمترین تکیه گاهشون بود️
3.0
غمگین خیانت تکیه گاه اشتباه رابطه سمی اعتماد از بین رفته خیانت و دلشکستگی
در روان‌شناسی به این «پیوند آسیب‌زا» می‌گویند: وقت...

سلامتی کسانی که زیر آوار تکیه‌گاه سابق ماندند:

در روان‌شناسی به این «پیوند آسیب‌زا» می‌گویند: وقتی مغز در کودکی از والدین امنیت یاد می‌گیرد، در بزرگسالی همان مدار عصبی با شریک زندگی فعال می‌شود؛ یعنی جایی که هم خطر دارد هم امنیت، اعتیادآورترین الگوی دلبستگی را می‌سازد. پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان می‌دهد قشر اوربیتوفرونتال هنگام نادیده‌گرفته‌شدن از سوی فردِ امن، فعالیت غیرعادی دارد و وابستگی به آزارگر را تشدید می‌کند. پس ماندن زیر آوار فقط «ضعف» نیست؛ نتیجهٔ شیمیایی بقاست. اما آیا رهایی از آوار به معنی نابودیِ خاطره‌هاست؟

راهکار:

بازنویسی: این سلامتی، نه برای قربانی‌ها، بلکه برای بازمانده‌هایی است که یاد گرفته‌اند ارزشِ آدم‌ها با سنگینیِ آواری که رویشان ریخته سنجیده می‌شود؛ ماندن زیر آوار آخرین انتخابِ ناچارانه بود، اما بیرون آمدن اولین انتخابِ آگاهانه است.

مشابه ها