قلب، یک بار و برای همیشه عاشق میشود:
از نظر عصبشناسی، تجربهی عشق شدید اولیه میتواند مسیرهای دوپامینی مغز را به گونهای تغییر دهد که گویی یک «قالب» عاطفی برای تمام دلبستگیهای آینده ایجاد میکند. آیا این به معنای آن است که ما تنها یک بار واقعاً عاشق میشویم و بقیهی عشقها تکرار آن الگوی اولیه هستند؟
راهکار:
برای گسترش این ایده، میتوانید از استعارهی «قلب به مثابه ظرف» فراتر رفته و بپرسید: اگر قلب فقط یک بار عشق میشود، پس این عشق واحد چگونه تمام روابط و دلبستگیهای بعدی زندگی را شکل میدهد؟