در روانشناسی اجتماعی، اصل «کمیابی» میگوید انسانه...
ارزش خودت را بدان؛ نگذار کسی تجربهات کند!:
در روانشناسی اجتماعی، اصل «کمیابی» میگوید انسانها به چیزهایی که دستیافتنی نیستند ارزش بیشتری میدهند. جملهات دقیقاً از همین قانون استفاده میکند: وقتی خودت را کمیاب میکنی، دیگران برایت ارزش قائل میشوند. سؤال اینجاست: آیا همیشه باید سختدستیافتنی بود؟
راهکار:
این جمله بیشتر یک هشدار دربارهٔ مرزهای سالم است تا یک قانون مطلق. ارزشمندی یعنی بدانی چه زمانی در را باز کنی و چه زمانی ببندی.