به وصالت؛ متن عاشقانه درباره هجران و طاقت دوری:
دوری از معشوق فقط حس نیست؛ یک مکانیزم عصبی است. در مغز، سیستم دوپامینِ پاداش هنگام دوری از هدفِ مطلوب بیشتر فعال میشود و دقیقاً همان مسیرِ «هوس» را تحریک میکند که در اعتیاد میبینیم. به همین دلیل است که هجران طاقتفرساست؛ برای مغز، معشوق یک «پاداشِ معوق» است و سختیِ انتظار، ارزشِ او را در ذهن بالا میبرد. پس این بیت ناخودآگاه توصیف دقیقِ نوروشیمیِ عشق است. سوال: به نظرتان وصال میتواند جلوی این اعتیادِ دوپامینی را بگیرد؟
راهکار:
این جمله از زاویهای دیگر هم خواندنی است: همین بیقراری در هجران، نشانهی زنده بودن عشق است، نه ضعف. اگر هجران را «پل» به وصال ببینیم، طاقت آوردن معنایش عمیقتر میشود.