چرا آدمها تغییر میکنند؛ یا یاد میگیرند یا رنج میکشند:
در روانشناسی به این «رشد پس از سانحه» میگویند: مغز بعد از تجربههای تلخ، مدارهای جدیدی میسازد و آدم عمیقتر میشود. جالبتر اینکه بر اساس تحقیقات، تغییر واقعی معمولاً نه از ترس، بلکه از «فروپاشی توجیههای ذهنی» رخ میدهد؛ همان لحظه که دروغی که به خود میگفتیم دیگر قابل قبول نیست. اما یادگیری بدون رنج هم ممکن است، فقط سرعتش کمتر است. سؤال این نیست «چرا تغییر کردی؟»، بلکه این است: آیا تغییری که از درد آمده، پایدارتر از تغییری است که از آگاهی آمده؟
راهکار:
میتوان این جمله را با یک مثال ملموس از یک تغییر کوچک در زندگی روزمره تکمیل کرد تا مخاطب بهتر با آن ارتباط برقرار کند؛ مثلاً آدمی که بعد از یک شکست عاطفی، نگاهش به خودش عوض شد.