وقتی نخواستهها رخ میدهند و خواستهها نه:
در روانشناسی، «سوگیری خوشبینی» باعث میشود احتمال رخداد اتفاقات خوب را برای خودمان بیشازحد برآورد کنیم، درحالیکه مغز برای اتفاقات بدِ دیگران این سوگیری را دارد. همین شکاف، منبع اصلی حس ناعدالتی در تجربیات شخصی است. آیا این ناهماهنگی ذهنی میتواند انگیزهای برای کنجکاوی باشد؟
راهکار:
این حس، اساس پارادوکس «کنترل خیالی» را نشان میدهد: مغز ما برای کاهش اضطراب، توهم کنترل بر زندگی را ایجاد میکند. شاید تمرکز بر پاسخگویی به رویدادها (چه خواسته، چه ناخواسته) مفیدتر از تمرکز بر کنترل وقوع آنها باشد.