تفاوت کمالگرایی و پذیرش عیبها: بینقص نباش، بیعیب باش:
در روانشناسی، کمالگرایی افراطی با اضطراب و افسردگی مرتبط است، در حالی که پذیرش عیبها (مثل فلسفه وابی-سابی ژاپنی) باعث افزایش رضایت از زندگی میشود. جالب اینکه مغز انسان بین «بینقصی مطلق» و «بیعیبی نسبی» تمایز قائل نمیشود و هر دو را یکسان پردازش میکند. سؤال: آیا میتوان بیعیب بود بدون اینکه بینقص باشی؟
راهکار:
این جمله تمایز ظریفی را نشان میدهد: «بینقص» یعنی هیچ نقصی نداشتن که غیرممکن است، اما «بیعیب» یعنی پذیرفتن نقصها بهعنوان بخشی از هویت و باز هم ارزشمند بودن. میتوانی این دیدگاه را در عمل با لیست کردن سه نقصی که به آنها افتخار میکنی، تمرین کنی.