تو کارمای من شدی؛ من کارمای بقیه:
کارما در اصل یه مفهوم سانسکریته به معنی «عمل» و «نتیجه». جالبه که تو روانشناسی مدرن، بهش میگن «خطای کارمایی»: وقتی آدمها ناخودآگاه الگوهای رفتاری رو تکرار میکنن. اینجا تو و طرف مقابل دارین چرخهای رو تکرار میکنین که شاید ریشه در یه زخم قدیمی داره. سوال اینه: آیا این چرخه رو آگاهانه میشکونین یا بازم یه نفر دیگه کارمای شما میشه؟
راهکار:
این حس رو میشه به یه چرخه تبدیل کرد: تو کارمای من شدی، من کارمای یکی دیگهام. شاید وقتشه این چرخه رو با بخشش بشکنی تا دیگه کسی کارمای تلخ بقیه نشه.