بزرگترین اشتباه من در روابط: توقع اهمیت بیاندازه:
تحقیقات نشون میده مغز انسان ذاتاً «سوگیری تأیید» داره: ما نشانههایی رو میبینیم که باورهامون رو تقویت کنه و علائم بیتفاوتی رو نادیده میگیریم. جالبتر این که در آزمایشها، افراد میزان توجه دیگران به خودشون رو تا ۴۰٪ بیشتر از واقعیت تخمین میزنن. این خطای شناختی بهنام «اثر کانون توجه» میلیونها سال بقا رو تضمین میکرد، ولی توی شبکههای اجتماعی به دام تبدیل شده. چه طور میشه بدون این که خودخواه بشیم، توقع مهر بیقیدوشرط رو با واقعیت هماهنگ کنیم؟
راهکار:
این حس ریشه در «سوگیری خودمحوری» داره: ما معمولاً شدت احساسات خودمون رو به دیگران فرافکنی میکنیم. یه راه جالب: از دیگران مستقیماً بپرس «به نظرت من چقدر برات مهمم؟» تا از حدسهای ذهنی خارج بشی.