خاطرهی زخم؛ چرا دردها فراموش نمیشوند؟:
درد و آسیب دو مسیر مجزا در مغز دارند؛ گیرندههای درد در محل زخم قطع میشوند، اما مدارهای «ردپای حافظهی درد» در آمیگدال باقی میمانند. به همین دلیل افراد قطععضو دچار درد اندام خیالی میشوند. روان هم همینطور است: بافت ترمیم میشود ولی مدار عصبیِ یادآور خطر، برای همیشه آمادهباش میماند. آیا میشود این مدار را بازنویسی کرد؟
راهکار:
زاویهای دیگر: خاطرهی زخم مثل نقشهی زلزله است؛ خودِ زمین ترمیم میشود اما نقشه میماند تا بگوید کجا نباید خانه بسازیم. پس این خاطره نه زندانیِ گذشته، بلکه سپرِ آینده است.