تأثیر زخمهای روانی پنهان بر رفتار:
پژوهشها نشان میدهند تروماهای پنهان میتوانند پاسخ آمیگدال و محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال را حساس کنند؛ بدن سالها بعد با واکنش بیشازحد به محرکهای خنثی، همان زخم را به یاد میآورد. این حافظهٔ ضمنی بدنی، بدون خاطرهٔ صریح هم رفتار را هدایت میکند.
راهکار:
این زخمها مثل کدهای نانوشتهای هستند که سیستم عصبی برای بقا نوشته است؛ رفتار امروز، تلاش برای محافظت از کودک دیروز است. بازنویسی این کدها با آگاهی، رابطه امن و درمان تخصصی ممکن میشود.