با کسی بمان که مثل آفتاب رشدت بدهد:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که «نورونهای آینهای» مغز ما ناخودآگاه رفتار و حتی باورهای اطرافیان را کپی میکنند. یعنی اگر کسی مدام منفیبافی کند، سیستم لیمبیک تو هم به مرور به سمت اضطراب و افسردگی میرود. نکته ترسناکتر: «علف هرز» معمولاً با ظاهر بیآزار شروع میشود – همان دوستی که اول خیلی مهربان است. چرا مغز ما در تشخیص تهدیدهای اجتماعی ضعیف عمل میکند؟
راهکار:
این متن استعارهای از یک حقیقت روانشناختی است: «اثر حلقههای اجتماعی» – هر کسی که وقتت را میگیرد، یا تو را به سمت بالا میکشد یا پایین. سوال اینجاست: چطور میتوانی مرز بین تأثیر مثبت و سمی را در همان روزهای اول تشخیص دهی؟ یک راهکار عملی: سه سوال از خودت بپرس – «آیا بعد از دیدار با این فرد انرژی بیشتری دارم؟ آیا او اهدافم را تشویق میکند؟ آیا احساسم از خودم بهتر میشود؟» اگر پاسخ منفی است، احتمالاً آن فرد «علف هرز» است.