بد نبودم، بدی دیدم، بد شدم: تاثیر محیط بر آدمها:
در علوم اعصاب به این «نورونهای آینهای» میگویند؛ همان مدارهایی که وقتی رفتار دیگران را میبینیم، در مغز ما هم فعال میشوند. پژوهشها نشان میدهد مشاهدهی مکرر بیرحمی میتواند پاسخ همدلی را کمرنگ کند؛ به همین دلیل «بدی» فقط یک انتخاب نیست، بلکه یک آلودگی ادراکی است که از چشم وارد میشود. آیا میشود بدی را دید اما آلوده نشد؟
راهکار:
یک بسط خلاقانه: این جمله را میتوان به لحظهای مشخص گره زد؛ همانجا که «بدی» برای اولین بار عادی شد. روایت آن لحظه میتواند هم برای نویسنده و هم برای خواننده، روشنکنندهتر از خودِ نتیجه باشد.