جنگیدن برای آرزوها یا فراموش کردن خود؟:
مغز انسان طرد اجتماعی را در همان نواحیای پردازش میکند که درد فیزیکی را؛ برای همین گوش دادن به حرف دیگران اغلب یک استراتژی بقاست نه ضعف. آزمایش همنوایی اش نشان داد ۷۵٪ افراد حداقل یکبار پاسخ غلط جمع را به حقیقت ترجیح میدهند. اما نکتهٔ تکاندهندهتر: وقتی کسی حتی یک همرأی واقعی دارد، همنوایی تا ۸۰٪ کاهش مییابد.
راهکار:
این یک دوگانهٔ کاذب نیست؛ توصیف دو مسیر عصبی است: مسیر خودمختاری و مسیر همنوایی. مغز بین این دو نوسان میکند و هر انتخاب، مسیرهای عصبی مربوط به همان رفتار را تقویت میکند. پس هر بار بدون تایید دیگران تصمیم میگیری، در حال سیمکشی دوبارهٔ مغزت برای خودت بودن هستی.