غرور وحشی و نادیده گرفتن پس از از چشم افتادن:
از نگاه علوم اعصاب، وقتی کسی را نادیده میگیریم، مغز برای کاهش درد طرد شدن، همان مسیرهای عصبی را فعال میکند که هنگام تحمل درد فیزیکی. غرور در واقع یک مکانیسم بقاست: سپری برای جلوگیری از آسیب. اما آیا این سپر به مرور به زندان تنهایی تبدیل نمیشود؟
راهکار:
غرور مانند سپری است که از زخمهای عاطفی محافظت میکند، اما گاهی همان سپر تبدیل به دیوار زندان تنهایی میشود. شاید بهجای نادیده گرفتن، بتوانیم از غرورمان برای گفتگوی شجاعانه استفاده کنیم.