عشق و زمان: وقتی ثانیهها پر میشوند:
آیا میدانستید که در علوم اعصاب، «حضور ذهنی» (Mindfulness) دقیقاً با همین مفهوم سروکار دارد؟ وقتی کاملاً در لحظه غرق میشوید - مثلاً با نگاه معشوق - بخش پیشپیشانی مغز فعالیتش را کم میکند و حس زمان تغییر میکند. این دقیقاً همان حالتی است که شاعر با «لحظه، ساعت، ثانیه» توصیف میکند. حال سوال اینجاست: آیا عشق واقعاً زمان را کند میکند یا مغز ما را گول میزند؟
راهکار:
این نگاه به زمان، یادآور مفهوم «حال ناب» (Nowness) در فلسفه اگزیستانسیالیسم است: وقتی عشق به اوج میرسد، گذشته و آینده محو میشوند و فقط «اکنون» اهمیت دارد. شاید جالب باشد بدانید که مغز انسان در لحظات عاطفی شدید، ترشح دوپامین را افزایش میدهد و باعث میشود ثانیهها کشدار شوند.