حسرت یک قرن آینده در برابر دو هزار سال تاریخ:
آیا میدانستی امپراتوری روم بیش از هزار سال دوام آورد، اما بسیاری از شهروندان رومی باستان دقیقاً همین ترس را از «فقط یک قرن آینده» داشتند؟ تاریخدانان میگویند نگرانی از فروپاشی کوتاهمدت در جوامع پایدار همیشه وجود داشته، در حالی که آن جوامع قرنها بعد هم ماندند. این پارادوکس نشان میدهد حسرتِ فردا گاهی ما را از دیدن چرخههای طولانیترِ تاریخ غافل میکند. سؤال: آیا واقعاً یک قرن آینده از دو هزار سال پیش ارزشمندتر است، یا فقط حس فوریت ما را فریب میدهد؟
راهکار:
این جمله انگار میگوید تمام تاریخ بشر در برابر نگرانی ما از یک قرن آینده رنگ میبازد. شاید بتوانی با نوشتن یک داستان کوتاه دربارهٔ شخصی که به جای حسرت، از عبرتهای دو هزار ساله برای ساختن همان یک قرن استفاده میکند، این مفهوم را بسط دهی.