وعده توخالی: همه چیز درست میشه، ۳۲ این ماه ساعت ۲۴:
در تقویم، ماهها حداکثر ۳۱ روز دارند و ساعت ۲۴ در استاندارد ایزو ۸۶۰۱ فقط معادل ۰۰:۰۰ روز بعد است، نه لحظهای مستقل. اصلاح تقویم میلادی در ۱۵۸۲ ده روز را حذف کرد؛ پس زمان هم قراردادی است. وعده «۳۲ این ماه ساعت ۲۴» به «هیچوقت» اشاره دارد. آیا امیدی که زمان ندارد، باز هم امید است؟
راهکار:
در تقویم هیچ ماهی ۳۲ روز ندارد و ساعت رسمی تا ۲۳:۵۹ است؛ پس «۳۲ این ماه ساعت ۲۴» عملاً یعنی هیچوقت. اگر این تناقض عامدانه است، میتوانی آن را به طنزی درباره وعدههای بیزمان تبدیل کنی؛ اگر وعده جدی است، تاریخ و ساعت واقعی بده.