زمانی که فهمیدن حماقت، دیگر فایده‌ای ندارد:
در روانشناسی، این وضعیت «پشیمانی مبتنی بر نتیجه» نام دارد. مغز ما با اطلاعات کاملِ پس از واقعه، مسیرهای تصمیم‌گیری گذشته را قضاوت می‌کند، در حالی که در لحظه‌ی انتخاب، تنها با داده‌های ناقص و تحت تأثیر هیجانات عمل کرده‌ایم. این فاصله بین «آنچه می‌دانستیم» و «آنچه بعداً فهمیدیم» است که رنج می‌آفریند. آیا این درد، بهای یادگیری است یا شکنجه‌ای بی‌فایده؟
راهکار:
این حس، دقیقاً منطبق بر مفهوم «هوش هیجانی پس‌رویدادی» است؛ یعنی مغز ما پس از یک تجربه، شبکه‌های عصبی جدیدی می‌سازد که در لحظه عمل در دسترس نبودند. به جای سرزنش خود، این پدیده را به عنوان مدرکی از توانایی یادگیری مغزتان ببینید.