تو طاقت روزهای سخت منی | تکیهگاه و عشق حمایتگر:
پژوهشها نشان میدهد باور به حضور یک حامی عاطفی، فعالیت قشر کمربندی قدامی مغز را تغییر میدهد و آستانه تحمل درد را تا ۲۰٪ بالا میبرد؛ گویا مغز «طاقت» را از رابطه قرض میگیرد. این اثر حتی وقتی حامی حضور ندارد و فقط تصورش میکنیم هم رخ میدهد. کدام رابطه در زندگیات این قدرت بیکلام را دارد؟
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور خواند: کسی که «طاقت روزهای سخت» توست، خودش هم روزهای سختی دارد که ممکن است طاقت تو را بخواهد. رابطه پایدار آنجاست که هر دو طرف، نوبتی طاقت هم شوند.