نام ما جانسخت خواهد بود؛ روایتی از تابآوری ایران:
مغز انسان رنجهای جمعی را به حافظهای ناخودآگاه در نسلها تبدیل میکند؛ روانشناسان این پدیده را 'حافظهٔ بیننسلی' مینامند. جالب است که در تاریخ، ملتهایی که چنین حافظهای را حفظ کردهاند، معمولاً دورههای فروپاشی را با سرعت بیشتری پشت سر گذاشتهاند. شاید راز 'جانسخت' شدن، فقط مقاومت فیزیکی نیست، بلکه ثبت دقیق زخمها در حافظهٔ جمعی است. آیا این حافظه میتواند قویتر از سنگنوشتهها عمل کند؟
راهکار:
تابآوری تنها بقا نیست؛ تبدیل رنج به روایتی ماندگار است. شاید نام 'جانسخت' نه از سر سختی، که از هنر تبدیل زخمها به خرد جمعی برمیآید.