چرا خاطرههای تلخ بعد از چند سال خندهدار میشوند؟:
مغز هنگام یادآوری، خاطره را پخش نمیکند؛ آن را بازنویسی و دوباره ذخیره میکند. به همین دلیل هر بار تعریف کردنِ همان ماجرا، نسخهٔ تازهای از آن میسازد و لبخندت کمکی است برای کمرنگکردن حلقههای عصبی درد. به این میگویند «بازتثبیت حافظه» (memory reconsolidation)؛ اتفاقاً در رواندرمانی از همین مکانیسم برای تغییر نگرش به خاطرات دردناک استفاده میشود. سؤال: آخرین باری که یک خاطرهٔ تلخ را از زاویهٔ تازه تعریف کردی، چه چیزش عوض شد؟
راهکار:
هر خاطرهٔ تلخ، وقتی روایتش عوض میشود، از زندانِ احساس به قصهای آزاد تبدیل میشود؛ این متن دقیقاً همان لحظهٔ آزادی را نشان میدهد.