بعدا وجود نداره؛ زندگی کوتاه است:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز ما برای پاداشهای فوری دوپامین بیشتری ترشح میکند و 'بعدا' را بهعنوان یک منطقه امن در نظر میگیرد. این پدیده «تخفیف زمانی» نام دارد و باعث میشود ارزش کارهای آینده را دستکم بگیریم. آیا این مکانیسم تکاملی در عصر مدرن به دام ما تبدیل نشده است؟
راهکار:
این نگاه تلخ اما واقعی را میتوان به یک انگیزهنامه تبدیل کرد: هر 'بعدا'یی که میگویی، درواقع یک 'اکنون' را میکشی. راهکار عملی: کارهای کوچک را همین الان با یک تایمر ۲ دقیقهای شروع کن.