تعلق به ستاره ها

احساس جا ماندگی و راز رسیدن به ستاره‌ها:

کلسیم استخوان‌هات، آهن خونت و کربن سلول‌هات همگی توی هسته‌ی ستاره‌های غول‌پیکر ساخته شدن؛ یعنی اون «قبیله» فقط از نظر فیزیکی نرفتن، تو خودت از همون بالا اومدی. ستاره‌ها مقصد نیستن، اون‌ها خاستگاه بدن تو هستن. پس معمای رسیدن بهشون در واقع یادآوری اینه که ماده‌ی وجودت قبلاً اون‌جا بوده و هر لحظه داری همون مسیر رو تکرار می‌کنی.

راهکار:

این تصویر رو این‌طور ببین: اون‌ها نه جلوتر، بلکه فقط «زودتر» رفتن؛ تو هم داری به همون جایی برمی‌گردی که همیشه بهش تعلق داشتی. هر بار نگاه به ستاره‌ها یک قدم نزدیک‌تر شدنه، نه یک یادآوری جا موندن.