شعر عاشقانه: وقتی عشق همچون سیل ویران میکند:
مغز انسان در برابر عشق شدید، واکنشی شبیه به بلایای طبیعی بروز میدهد. مطالعات fMRI نشان میدهند که نواحی مرتبط با درد فیزیکی، هنگام شکست عشقی فعال میشوند. ترشح همزمان دوپامین و کورتیزول مدارهای عصبی را دقیقاً مثل سیلی که نقشهٔ زمین را دگرگون میکند، بازنویسی میکند. به همین دلیل شاعران همواره عشق را «ویرانگر» میخوانند؛ چون واقعاً ساختار ذهن را ویران میکند تا شاید بنایی نو بسازد. اگر عشق سیل باشد، ویرانهای که به جا میگذارد چه شکلی خواهد داشت؟
راهکار:
جایی که سیل ویران میکند، خاک حاصلخیزتری به جا میگذارد. شاید آن نگاه ویرانگر، زمین وجودت را برای رشدی تازه آماده کرده باشد؛ ویرانههای امروز، بستر شکوفایی فردایند.