جمله عاشقانه کوتاه: آسمون با ستاره و زندگی با تو:
آیا میدانستی نوری که از ستارهها میبینیم، سالها پیش سفرش را شروع کرده؟ عشق هم همینطور: مغز ما با دوپامین و اکسیتوسین، یک تصویر ایدهآل از گذشتهی طرف مقابل میسازد و آن را به چشمهای امروز میآویزد. سؤال اینجاست: آیا عاشق خود واقعیاش هستی، یا عاشق ستارهای که دیگر وجود ندارد؟
راهکار:
این حس مثل دیدن یک صورت فلکی است: ستارهها تصادفیاند اما ما آنها را به شکل یک تصویر وصل میکنیم. عشق هم همین کار را میکند – از نقاط معمولی زندگی یک نقشهی زیبا میسازد. شاید زیبایی واقعی در نگاه توست که این نقشه را میبینی.