خاطرات؛ از سرخی گونه تا اشک چشم:
وقتی خاطرهای را به یاد میآوری، مغزت دقیقاً همان شبکههای عصبی لحظهٔ اول را دوباره فعال میکند. به همین دلیل است که گونهها سرخ میشوند یا چشمها خیس – این فقط یادآوری نیست، بازتجربهای کامل از آن حس است. جالبتر اینکه هر بار یادآوری، خاطره را کمی تغییر میدهیم. آیا تا به حال متوجه شدهای یک خاطره با گذشت زمان رنگ عوض کند؟
راهکار:
خاطرات مثل آینهاند؛ گاهی لبخند میزنند، گاهی اشک. این دوگانگی ریشه در سیستم لیمبیک مغز دارد که هر خاطره را با حس همان لحظه پیوند میزند. بهجای قضاوت، فقط آن را تجربه کن.