بیترسی از رفتن؛ روایت تلخ یک جدایی:
در روانشناسی به این حالت «عادتکردن به فقدان» یا بیحسی هیجانی میگویند؛ مغز پس از ضربه عاطفی شدید، برای بقا گیرندههای درد را موقتاً کمکار میکند. در شرطیسازی رفتاری هم مواجهه مکرر با محرک ترسآور بدون پیامد فاجعهبار، پاسخ ترس را خاموش میکند؛ یعنی پادزهر از دل همان زهر بیرون آمده است. آیا این بیحسی موقتی است یا به سنگشدن عاطفی میانجامد؟
راهکار:
این «نترسیدن» شاید دیگر آزادی نباشد؛ گاهی دیواری است که نهتنها رفتن، بلکه ماندن را هم بیمعنا میکند. مرز بین بهبودی و بیحسی را در واکنشهای بدنت جستوجو کن.